یادمه اولین باری که داداشم دوچرخه سواری بهم یاد داد خیلی کوچیک بودم.به زور سوار دوچرخه میشدم.دوچرخه سایز ۲۰ بود ولی من همیشه اول دوچرخه رو با دستم هل میدادم و میبردم جایی که یه بلندی باشه که برم بالا و سوار دوچرخه شم.

خودمونیما از همون اول استعداد داشتم و زود یاد گرفتم.

به هر حال اون دوچرخه مال داداشم بود و من بعضی وقتا یواشکی سوارش میشدم.همیشه تو کف یه دوچرخه بودم.اصلا به این فک نمیکردم که چجور دوچرخه ای باشه یا نو باشه ؟ دوس داشتم فقط دوچرخه باشه و چرخاش حرکت کنه . همیشه تو فکروخیالاتم به دوچرخه فک میکردم .

یه مدتی به همین منوال گذشت و کار هر روزمون شده بود فوتبال بازی کردن که یدفه دیدم داداشم با یه دوچرخه ی نو اومد جایی که فوتبال بازی میکردیم . من اونموقع مدرسه ام نمیرفتم .

همه بازیو بیخیال شدن و رفتیم که دوچرخه رو نگا کنیم . من هی میپرسیدم دوچرخه ی کیه ؟ راستشو بگو مال کیه ؟ داداشم گفت مال یکی از دوستامه . من یکم ناراحت شدم . آخه فک کردم بابایی دوچرخه گرفته .

خیلی دوچرخه ی خوکشلی بود من عاشقش شده بودم و از ته دلم آرزو میکردم که کاشکی مال من بود . منو جلوی دوچرخه سوار کرد که یه دوری بزنیم که تو راه بهم گفت شوخی کردم . همین الان بابا اینو از بازار آورد .

رفتم فضا

انقد خوشحال شدم که نگو . گفتم منم سوار شم منم سوار شم . گفت این برات بزرگه سایزش . انقد گیر دادم که بالاخره راضیش کردم . دوچرخه رو واسم نگه داشت که سوار شم . پام نمیرسید به رکاب . یکی از پاهامو از زیر میله ی بدنه ی دوچرخه رد دادم و تونستم سوارش شم .

به هرحال اون دوچرخه مال داداشم بود و زود گفت بیا پایین و خودش سوارش شد .

حدود دوم ابتدایی بودم و اون دوچرخه قدیمیه داغون شده بود و افتاده بود رو زمین گوشه ی حیاط و یه سالی میشد که هیشکی بش نگام نکرده بود . رفتم سراغش و یکم باهاش ور رفتم میخواستم خودم تعمیرش کنم . هرکاری که به ذهنم میرسید انجام دادم و میخواستم یجوری درستش کنم ولی نمیشد . بیخیال شدم نشستم رو زمین و رکابشو با دستم میچرخوندم و لاستیکش میچرخید و حال میکردم . هر روز میرفتم و باهاش بازی میکردم و گرد و خاک را مینداختم . انقد اونجا بازی کرده بودم که اون قسمت زمین گود افتاده بود .

یکی از همون روزا که داشتم با دوچرخه قراضه هه بازی میکردم بابام منو دید . من حواسم نبود که شنیدم صدام کرد .

احسان ...

احسان ...

منم صورتمو برگردوندم و نگاش کردم و گفتم بله !

گفت پاشو دوچرخه رو بیار بذاریم صندوق عقب ماشین ببرم واست تعمیر کنم .

واااااااااای اننننننننننننقد خوشحال شدم .

بردش بازار که دوچرخه ساز تعمیرش کنه . من همش خدا خدا میکردم که زودی بیاره .

شب اومد خونه . پریدم گفتم آوردی ؟

گفت نه فردا تموم میشه و میرم میارمش . من تا فردا میمیرم .

به هرحال فردا آوردشو من از شدت خوشحالی داشتم منفجر میشدم . برای اولین بار داشتم دوچرخه ی خودمو سوار میشدم . من اون موقع حدود دوم ابتدایی بودم . خییییییییییلی حس خوبی بود . هر روز میشستمش و با دستمال تمیزش میکردم . باهاش رفتم بیرون تو خیابون . تو خونه بهم گفته بودن که زیاد دور نشم ولی من هربار که میرفتم یه دوری بزنم  هربار مسافت دورتری رو میرفتم .

سالها گذشت و من دیگه قشنگ دوچرخه سواریو یاد گرفته بودم و با چنتا از دوستام که اونام دوچرخه داشتن میرفتیم دور میزدیم . یبار که سوارش بودم و داشتم با سرعت نه خیلی زیاد میرفتم خوردم به یه دختر کوچولو . هیچیش نشد . مامانشم اونجا بود . زودی از اونجا دور شدم .

یه روز یکی از دوستام گفت بیا مسابقه بدیم . گفتم تو که دوچرخه نداری . اون گفت تو دوچرخه ی خودتو بده من سوار شم و خودت دوچرخه ی یکی دیگه رو بگیر .

قبول کردم .

باهم تو یه خط موندیم و مسابقه شروع شد . رقابت نفس گیر بود که من یکم جلو افتادم امااااااااااا

چون سوار دوچرخه ی خودم نبودم نمیتونستم قشنگ تعادلمو حفظ کنم که یهو فرمون از زیر دستم در رفت و با سرعت افتادم زمین و  دوستمم که از پشت بهم چسبیده بود نتونس ترمز کنه و اونم خورد بمن و دونفری افتادیم رو زمین و دست و پامون زخم شد . خیلی درد داشت . من زانوم و آرنجام پوستش  کنده شده بود و داشت میسوخت . دوستمم انگشتش لای زنجیر دوچرخه مونده بودو بدجوری داشت خون میومد . به خودمون که اومدیم زدیم زیر خنده . اون روز گذشت ولی تجربه ی خوبی بود .

فک کنم پنجم ابتدایی بودیم که اون دوستمم بالاخره یه دوچرخه گرفت و همون موقعها پسر عمومم یه دوچرخه ی نو گرفت . اسم دوستم رامین بود و اسم پسرعموم محمود .

یادمه یبار که با پسر عموم توی جاده خاکی داشتیم با سرعت میرفتیم من لاستیک جلوم افتاد تو یه چاله و افتادم و پسر عموم اومد و از روم رد شد و یکم جلوتر افتاد . خدارو شکر چیزیمون نشد .

یبارم که یه پسره اومد جلوم و گفتم برو کنار برو کنار ولی اون بیشتر گیج شد و خوردم بهش و سرش شیکست . مثل سیل داشت خون میومد . ترسیدم . بردم خونشون تحویلش دادم و خودم زود جیم شدم . ولی باباش اومد و دوچرخمو ازم گرفت و برد خونشون .

به هرحال چنروز بعد دوچرخمو دادن و همه چی به خیر و خوشی تموم شد .

یه سالی گذشت و بابام یه موتور قسطی از آموزش و پرورش خرید . اون موتور یه سال دست نخورده تو خونه موند که بالاخره داداشم موتور سواری یاد گرفت و موتورو دادن بهش و اون دوچرخه بزرگه مال من شد .

بازم خیییییلی خوشحال شدم .

اول دوم راهنمایی بودیم یه روز دیدم که رامین میخواد تک چرخ بزنه و هی داره تمرین میکنه . چن روزی گذشت و تقریبا یاد گرفت . بعدش پسرعموم یاد گرفت . من میترسیدم دوچرخم خراب بشه و اصلا حتی به تک چرخ فک نمیکردم .

بالاخره یه روز که داشتم از فوتبال برمیگشتم به سرم زد یه امتحانی بکنم . اومدم که بلند کنم نتونستم خیلی سخت بود . با خودم لج افتادم . از فردا هی تمرین کردم که یاد بگیرم . هر روز تمرین میکردم و بالاخره یه کوچولو یاد گرفتم .

چن ماهی گذشت و دیگه من تقریبا تک چرخو یاد گرفته بود و هر روز با رامین و محمود تو خیابون تک چرخ میزدیم . یبار یه مرده که میشناختمش بم گفت شنیدم خوب تکچرخ میزنی ولی ماکه ندیدیم .

گفتم حالا ببین . دوچرخه رو بلند کردم و با سرعت رکاب زدم و با همون حالت تکچرخ داشتم با سرعت میرفتم که یهو دوچرخه زیاد بلند شد و از پشت افتادم رو زمین و رو زمین کشیده شدم . یکم زخمی شدم ولی خیلی حال داد .

دیگه شده بودم استاد تک چرخ و هرکی میخواس تک چرخ یاد بگیره میومد و ازم دربارش سوال میپرسید و ...

تا سوم دبیرستان اون دوچرخه مال من بود و دیگه همه مارو به اسم تکچرخ زن میشناختن .

داداشم رفت دانشگاه و من رفتم تو نخ موتور . اولین بار که سوار شدم خوشم اومد .

ناشی بودم ولی بعد یه مدت یاد گرفتم و دیگه با موتور مدرسه میرفتم .

صبح یکی از روزهای سرد زمستونی که داشتم با موتور میرفتم مدرسه و تازه سرعت گرفته بودم که یهو یه ماشین پیچید جلوم و من نتونستم کنترل کنم و از بغل خوردم بهش و فرمون موتور چرخید و افتادم رو زمین و یه ۴ - ۵ متری رو زمین کشیده شدم . مردم جمع شدن . من سریع پاشدم . گیج بودم . داشتم به بابام فک میکردم که چی میشه ؟ ترسیده بودم . اون راننده هه پیاده شدو با نگرانی و اضطراب دویید سمت من . خداروشکر جاییم نشکسته بوم ولی کف دستم و زانو هامو همه ی انگشتام زخم شده بود .

کف دستم بدجوری بریده شده بود . فک کنم شیشه بریده بود . سریع رفتیم دکتر  . تا منشیش دستمو دید ترسید و گفت برو سریع پیش دکتر . دکترم که گفت برو دستتو بگیر زیر آب و خوب بشور تا ببندمش .

تا آب خورد بهش بدجوری سوخت . هرجوری بود شستمش و دکترم تموم زخمامو پانسمان کرد و رفتیم کنار موتورم و زنگ زدم به خونه و قضیه رو گفتم و فوری دیدم بابام اومد خیلی نگران بود و تا دید چیزیم نشده یکم خیالش راحت شد .

قضیه همونجا تموم شده و منم دوباره سوار موتور شدم و رفتم مدرسه .

اونروز تو مدرسه و خونمون کلی خندیدیم .

ما هنوزم اون موتورو داریم .